منبع : www.kawe.blogfa.com

ما در هیات پروانه ی هستی، با همه ی توانا یی ها و تمدن ها مان شاخکی بیش نیستیم !

برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد .

یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست

اگر رد پای دزد ارامش و سعادت را دنبال کنیم

سرانجام به خودمان خواهیم رسید

که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم

و همه ی چیز ها ی تلنبار مربوط و نا مربوط را زیر و رو می کنیم ...

بر جریان باد ایستادن و اگاها نه جبر مطلق را پذیرا شدن رسالت راستین ماست !

در این گوی سر به هوا هیچ چیز مال هیچ کس نیست

و هیچ تکیه گاهی نمی تواند پناه گاهی گردد

می ماند ناب ترین و عمیق ترین حس زندگی

یعنی دوست داشتن و دوست داشته شدن

که شاید باعث فراموشی رنج عظیم بودن گردد ...