هیچ کس مارو یادش نمیمونه. هیچکی نمیتونه بفهمه توی دل و قلب ما چیز میگذره و به هردومون چی گذشته. کاش دل ماهم مثل کف خیابون با بارون بهاری شسته میشد.

خاطراتمون میتونن هزار سال مارو برنجونن. میتونن نفس مارو حتی توی قبر هم بگیرن.

حالا من موندمو، تمام اشیاء دورو برم. کسی از حال من خبر نداره.